Jean Ferrat

Het dorp is een hitsingle van Wim Sonneveld. Het werd in mei 1974 het laatste 
uitgebrachte nummer van de cabaretier, nadat Sonneveld het jaar daarvoor op 
56-jarige leeftijd was overleden aan een hartaanval.
Ontstaan
Het lied is geschreven in 1965 door Friso Wiegersma op de muziek van Jean Ferrat 
La montagne. Sonneveld zingt emotioneel over "zijn dorp" bij het weerzien van het 
door de vooruitgang gehavende Deurne. Maar in een op video vastgelegde 
uitvoering op toneel (zie YouTube) noemt Sonneveld zelf als tekstschrijver 
Hugo Verhage. Dit blijk de pseudoniem van Friso Wiegersma te zijn.
 Hitverloop
De single reikte niet verder dan de 27e positie in de Top 40, maar groeide uit tot 
een populaire song die enkele keren is gecoverd. Karin Bloemen bracht het nummer 
op 29 mei 1999 op de markt en in die versie behaalde het de 86e positie in de Mega  
Top 100. In de Radio 2 Top 2000 staat het tot 2007 bij de beste vijftig songs met als  
hoogste positie nummer 29 in de 2006-editie. In 2008 stond het nummer op de  
eerste plek van de Top 100 van het Nederlandse Lied, uitgezonden op Radio 5. 
 
Onderstaande videoclip is opgenomen bij De Schaapskooi van Jan en Mariet Muskens op donderdag 30 juni 2011.

 

 
Tekst  Het Dorp
Thuis heb ik nog een ansichtkaart
Waarop een kerk een kar met paard
Een slagerij J. van der Ven
Een kroeg, een juffrouw op de fiets
Het zegt u hoogstwaarschijnlijk niets
Maar het is waar ik geboren ben
Dit dorp, ik weet nog hoe het was
De boerenkind'ren in de klas
Een kar die ratelt op de keien
Het raadhuis met een pomp ervoor
Een zandweg tussen koren door
Het vee, de boerderijen
 
En langs het tuinpad van m'n vader
Zag ik de hoge bomen staan
Ik was een kind en wist niet beter
Dan dat 't nooit voorbij zou gaan
 
Wat leefden ze eenvoudig toen
In simp'le huizen tussen groen
Met boerenbloemen en een heg
Maar blijkbaar leefden ze verkeerd
Het dorp is gemoderniseerd
En nou zijn ze op de goeie weg
Want ziet, hoe rijk het leven is
Ze zien de televisiequiz
En wonen in betonnen dozen
Met flink veel glas, dan kun je zien
Hoe of het bankstel staat bij Mien
En d'r dressoir met plastic rozen
Refrein
De dorpsjeugd klit wat bij elkaar
In minirok en beatle-haar
En joelt wat mee met beat-muziek
Ik weet wel het is hun goeie recht
De nieuwe tijd, net wat u zegt
Maar het maakt me wat melancholiek
Ik heb hun vaders nog gekend
Ze kochten zoethout voor een cent
Ik zag hun moeders touwtjespringen
Dat dorp van toen, het is voorbij
Dit is al wat er bleef voor mij
Een ansicht en herinneringen
 
Toen ik langs het tuinpad van m'n vader
De hoge bomen nog zag staan
Ik was een kind, hoe kon ik weten
Dat dat voorgoed voorbij zou gaan
Wednesday September the 20th. © Chantemble 2015.