Als de lichtjes doven   van   Willem Wilmink

Op een slagveld klonk een stem,

was van ver te horen,

zong dat er in Bethlehem

een kindje was geboren.

In die nacht zo stil en groot

zwegen de kanonnen,

die zijn bij het morgenrood

toch opnieuw begonnen.

Kerstmis lijkt ons keer op keer

vrede te beloven,

maar kanonnen dreunen weer,

als de lichtjes doven.

Donkere Zuidafrikaan,

honger moet je lijden,

mag niet naar je vader gaan,

bent van hem gescheiden.

Wie dit hebben uitgedacht,

komen allen samen,

zingen plechtig Stille Nacht,

zonder zich te schamen.

Kerstmis lijkt ons keer op keer

vriendschap te beloven,

maar dan gaan ze altijd weer

alle lichtjes doven.

Turk en Griek en Marokkaan,

mogen die hier blijven?

Mogen die hier ook bestaan

of zal men ze verdrijven?

Kerstmis doet ons telkens weer

beterschap beloven,

laat dan deze ene keer

het lichtje niet weer doven.

Kerstmensen

In deze donkere dagen
sturen we elkaar kerstwensen

maar hebben we ook oog voor de "kerstmensen"?

Kerstmensen, vrouwen en mannen

in wie een nieuwe toekomst zichtbaar wordt.

Kerstmensen,

mensen die als herders zorg dragen voor anderen.

Kerstmensen,

mensen met hoop in de ogen en geloof in het hart.

Kerstmensen,

mensen in wie God ook vandaag mens mag worden.

Kerstmensen,

mensen met een hart voor zieke, uitgesloten, illegale en legale mensen.

Kerstmensen, vrouwen en mannen

die zich durven inzetten in de politiek

en zo werken aan een andere samenleving.

Kerstmensen,

mensen met oog voor de werksituatie

die durven opkomen voor betere werkomstandigheden.

Kerstmensen,

mensen die zoeken naar de mens achter het lijvige dossier.

Kerstmensen, vrouwen en mannen

die door hun leven tonen "Ik ben er voor jou".

Moge deze kersttijd van ons wat meer tot kerstmens maken.

Sunday September the 24th. © Chantemble 2015.