Kom, zei hij, het is tijd we moeten gaan – en hij nam haar hand en zij legde haar ogen in de zijne en samen gingen ze op weg hij torste de verwondering, zij droeg een wereld in haar buik.

De tocht was lang en zwaar en toen de tijd gekomen was dat zij prijs moest geven wat haar van elders was toevertrouwd vonden ze nergens plaats en zij werd bang vouwde haar handen om haar buik en keek naar hem en woordeloos zei hij: het zal wel goed worden –  ik zal voor je zorgen. En zo vonden zij een stal en gedragen door de winden der tijden omringd door alles wat was en wat is brachten zij een zoon ter wereld en de man keek naar de vrouw de vrouw keek naar de man en samen keken ze naar het kind en wiegden het in hun liefde en in haar pijn ze had hem aan de wereld uitgeleverd. Ze wiegden het kind in haar pijn en hebben het Jezus genoemd. In liefde ontvangen met liefde gedragen uit liefde gebaard. Jezus Messias.

Sunday October the 22nd. © Chantemble 2015.